la Bastille – mrożące krew w żyłach więzienie.

8 05 2012

Kiedy wybierzecie się do Paryża na kursy jezyka francuskiego, nie możecie przegapić zwiedzenia Bastylii – mrocznego (niegdyś) więzienia, dziś przemienionego w paryską operę.

Bastylia dawniej

kursy języka francuskiego, Bastylia, Paryż , Francja

O jej zbudowaniu zdecydowano w XIV wieku, by ochronić wschodnią część Paryża przed Anglikami. Budowa zaczęła się między rokiem 1367 a 1371 a przewodniczył jej Hugues Aubriot, od 1364 roku przełożony Paryża (urodził się w Dijon i kazał wybudować między innymi: most Saint-Michel i most Au Change w Paryżu). Poza Bastylią król Karol V zlecił mu też wybudowanie małego Châtelet. Dał się poznać jako bardzo surowy budowniczy: kazał łucznikom zrekrutować wszystkich próżniaków z Paryża, by zaciągnąć ich siłą do pracy na budowie 🙂 . Lecz co dobre, szybko się kończy – Hueges znalazł się w niełasce po śmierci króla – był on jednym z pierwszych, którzy zostali uwięzieni w tym więzieniu 🙂 🙂 (cóż za nieszczęśliwa ironia losu) !

Zamek miał 4 wieże, których mury miały grubość 6 stóp, a każda stopa liczyła 33 cm. Połaczone były murami o grubości 9 stóp. Później dobudowano kolejne 4 wieże – zamek stał się wtedy więzieniem stanu. Chociaż kilku więźniów było osadzonych w Bastylii, dopiero od XVII wieku – za rządów kardynała Richelieu – Bastylia stała się więzieniem politycznym. Internowanie odbywało się poprzez listy opieczętowane na rozkaz króla a nie przez wyrok sądu. Zamykano wszystkich po kolei: więźniów stanu, zdrajców, szpiegów, pisarzy, którzy nie podobali się ówczesnej władzy, synom rodzin rozpustnych…

Byli tu osadzeni arystokraci, tacy jak markiz de Sade, który wyszedł krótki czas przed 14 lipca 1789 roku, pisarze, jak np. Wolter. Ten ostatni był oskarżony o napisanie pamfletu na córki królewskie i spędził w więzieniu blisko rok (wyszedł na wolność w 1717r). Przy wyjściu z więzienia otrzymał od regenta tysiąc écus, co dało mu okazję do powiedzenia takiego oto dowcipu: Dziękuję Waszej Królewskiej Wysokości za to, że zatroszczyła się o mój pokarm, ale proszę Ją, by więcej nie zajmowała się moim noclegiem 🙂 (nieprawdopodobne, że po roku pobytu w ciemnej, wilgotnej celi humor dalej mu dopisywał). Inny więzień, Henri Masers, zwany de Latude (1725-1805), znany przede wszystkim ze swych bardzo licznych pamfletów, spędził tu 28 lat (!) za to, że próbował zmusić do śpiewania markizę de Pompadour, wysyłając jej bombę w paczce (ciekawy sposób na zmobilizowanie do śpiewu, nieprawdaż?). Skarżył się on wtedy, że kurczak serwowany w Bastylii nie był wystarczająco nadziewany truflami i żądał, by ubrania były podwójnie obszywane kożuchem!

W murach fortecy znalazł się także Robert Damiens, który zranił scyzorykiem króla Ludwika XV i uznany przez swój wystepek za zbrodniarza stanu został w 1757r skazany na śmierć i poćwiartowany…

L'Homme au Masque de Fer - Człowiek w żelaznej masceNajbardziej znany i niemniej tajemniczy był więzień w żelaznej masce. Kim on był? Bliźniaczym bratem króla Ludwika XIV jak twierdził Wolter, hrabią Mattioli, księdzem Eustachym Dauger czy byłym paziem króla, Eustachym de Cavoye?? Tajemnica wciąż trwa… Według innej wersji, rozpowszechnionej przez Woltera, sprawa była o wiele bardziej skomplikowana – więźniem miał byc nieślubny syn Anny Austriaczki, czyli brat przyrodni  Ludwika XIV. Interes monarchii wymagał więc, by taki bękart nie wystąpił kiedyś z pretensjami do tronu zwłaszcza wtedy, gdyby prawowity król nie doczekał się potomstwa. Więźnia tego oddano więc pod „opiekę” gubernatorowi Saint-Mars, który najpierw pilnował go na Wyspie Świętej Małgorzaty, później w Pignerol a od połowy września 1698 roku w Bastylii. Człowiek nazwany Żelazną Maską ulokowany został na trzecim piętrze wieży Bertaudiere. Wolno mu było odbywać spacery po fortecznym tarasie pod warunkiem jednak, że nie będzie z nikim rozmawiać i że nikt nie usłyszy jego głosu. Więzień ten zmarł pięć lat później i 19 listopada 1703 r. pochowano go na cmentarzu przy kościele św. Pawła pod nazwiskiem — oczywiście fałszywym — Marchialy…

Generalnie rzecz biorąc, więźniowie byli dobrze traktowani, mogli kazać sprowadzać swoje meble, wydawać kolacje… Jednym słowem – rewelacja! Niektórzy z nich mogli nawet wychodzić na spacer po mieście pod warunkiem powrotu wieczorem do więzienia (myślę, że w dzisiejszych czasach by to nie przeszło…)! Posiłki serwowane w Bastylii były czasem wystawne i drogo kosztowały państwo – to dlatego Necker poddał projekt zamknięcia Bastylii. W 1788 roku porucznik królewski, du Pujet zachwalił pomysł zamknięcia fortecy i szacował oszczędności wynoszące 140 tysięcy liwrów. Król wydawał wtedy znaczne sumy na utrzymanie personelu: pensje dla przełożonego, oficerów, żołnierzy, kluczników, lekarzy, kapelanów… Wiele osób dla niewielkiej liczby więźniów: 19-stu w momencie objęcia władzy przez Ludwika XVI, 9-ciu 1 stycznia 1789 roku i tylko 7-miu 14 lipca tego samego roku!

14 lipca 1789 roku rozpoczęła się Wielka Rewolucja Francuska, doszło do głębokich zmian polityczno-społecznych, obalenia monarchii Burbonów i do zburzenia Bastylii (jej ogromne  kamienie wykorzystano później do budowy Mostu Concorde, na mniejszych kierujący rozbiórką majster Palloy dorobił się majątku, sprzedając je jako „souvenirs de la revolution” – ten miał smykałkę do biznesu, co? 🙂 ). Za koniec rewolucji uznaje się kres rządów Dyrektoriatu 9 listopada  1799 roku, kiedy to Napoleon Bonaparte przeprowadził zamach stanu ogłaszając się dzień później Pierwszym Konsulem.

Nie wahajcie się. Gdy tylko będziecie mieli chwilę przerwy pomiędzy kolejnymi lekcjami języka francuskiego, zróbcie wszystko co w Waszej mocy, by zwiedzić Bastylię (a raczej to, co z niej zostało).

Obecnie środek placu zajmuje 52-metrowa Kolumna Lipcowa z brązu, na której umieszczony został posąg Geniusza Wolności, autorstwa Augustina Dumonta. Kolumnę wzniesiono w latach 1833-40 dla upamiętnienia ofiar Rewolucji Lipcowej 1830 r., pogrzebanych właśnie w ruinach fundamentów Bastylii. W tym samym miejscu pochowano poległych w okolicy uczestników lutowej rewolucji 1848 r., a także… kilka mumii egipskich, które przewieziono do Paryża i które zaczęły się psuć wskutek braku umiejętnej konserwacji. Obecnie ciała przeszło 500 ofiar obu rewolucji pochowane są w krypcie pod kolumną, a ich nazwiska wyryte są na brązowym trzonie kolumny. Obrys miejsca, które na placu zajmowała twierdza bastylii, zaznaczono od strony Bulwaru Henryka IV odmiennym kolorem kostek bruku. Fragmenty fundamentów można także oglądać na stacji metra. W południowo-zachodniej części placu usytuowany został najnowocześniejszy teatr muzyczny Europy, otwarta 14 lipca 1989 r. Opéra de la Bastille.

Reklamy

Działania

Informacja

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s




%d blogerów lubi to: